من خوشم!
- یک پیاز را ریز ریز میکنیم و در ماهیتابه ای با روغن زیتون داغ میریزیم. همانطور که با قاشق مورد علاقه مان همش میزنیم یک مشت قارچ خورد شده به آن اضافه میکنیم و بعد میرویم پی کارمان تا یک کم مواد برای خودشان جلز و ولز کنند.
- دوباره به صحن آشپز خانه بر میگردیم و یک قابلمه را پر از آب میکنیم و کمی نمک، آبلیمو و روغن به آن اضافه کرده و روی شعله قرار میدهیم. سپس به سوی ماهیتابه قارچ و پیاز چرخیده و با قاشق یاد شده دوباره کمی همش میزنیم. بعد یک نصف قاشق رب درون ماهیتابه می اندازیم و باری اجتناب از پرش روغن های عصبانی بر روی چشم و چارمان در ماهیتابه را مانند سپر جلوی صورتمان میگیریم!
- مواد را با ترس و لرز و از پشت سپر ( در ماهیتابه) هم میزنیم و کمی آب به محتویات اضافه میکنیم تا ... تا... تا درست بشود دیگر!
- کمی ماکارونی بر میداریم و در قابلمه آب که تا به حال جوش آمده ریخته و به سراغ ادویه جات محبوبمان میرویم! کمی فلفل قرمز (در حد داغ شدن دهان)، نمک (به اندازه کافی) ، فلفل سیاه (به خاطر عطرش)، آویشن( به خاطر طعم فوق العاده اش)، کمی کاری و مقداری پودر سیر را به نوبت به مواد ماهیتابه سرازیر میکنیم و در نهایت آبلیمو را قطره قطره وارد جشن چاشنی ها میکنیم.
- هم میزنیم، هم میزنیم...
- ما کارونی هارا آب کش کرده و با آب سرد میشوریم و در آخر به ماهیتابه شلوغ حواله شان میکنیم!
- قدری از غذای محبوبمان در بشقاب میکشیم و چند تکه یخ از جایخی درون یک لیوان بلند و خوش ترکیب میریزیم و نی شیشه ای را به همراه بطری در کنار بشقاب روی میز میگذاریم.
- روی مبل لم میدهیم، دوباره روی اسپاگتی نمک میزنیم و چنگال را درونش میچرخانیم و به دهان میبریم...
- به دفعات لیوان را پر از آبجو میکنیم و با نی مزه مزه میکنیم... فوق العاده است!
- لازم نیست آبجو حتما الکل داشته باشد ، طعم مهم است. من شخصا مسکرات مزه مزه نمی کنم آن هم به 2 دلیل:
1. مسکری بهتر از همسر عزیزم نمی شناسم!
2. در خانه از این جور چیز ها نگه نمی دارم! ( بی ادب)
دیدید! به همن سادگی میتوان خوش بود. حالا هی بروید دنبال شیشه و نخ و کراک و برنز!
